Shah Abdul Latif Bhittai
Sur Kalyan
Poetry and translation (Thanks Imtiaz Kazi)
1
تون حبيبُ، تون طبيبُ، تون دَردَ جي دَوا؛
جانِبَ! منهنجي جِيءَ ۾ آزَرَ جا اَنوا؛
صاحبَ! ڏي شِفا، ميان! مريضنِ کي.
Ye are friend, physician, Ye my pain’s medicine
Dear! Body’s afflicted with all sorts of infection
O Lord! You give amelioration, to the sick one
2
حبيب تون، طبيب تون، دردَ جو دارون
دوا منهنجي دل کي تنهنجون تَوارون
ڪريان ٿي ڪارون، جئن ٻُڪي ٻئَنئُون نَه ٿئي
Ye are friend, physician, Ye are my illness’ cure
Cure of heart comes whenever You, I remember
I’m in uproar, my healing anyone else won’t care
3
حبيب تون، طبيب تون، تون هي دَرٺن ڊَڀُ
تون ڏيين،تون لاهيين، تون ـ هين هادي رَبُ
آهِمِ اِيءُ عَجَبُ، جِئن واريو ويڄ وِهارين
You friend, physician, You, a remedy for invalid
You afflict or alleviate, You ‘re Sustainer-n-Guide
I get astonished, You then physicians also send
4
تون حبيبُ، تون طبيبُ، تون دارُون کي دَردَنِ؛
تون ڏِئين، تون لاهِئين، ڏاتَرَ! کي ڏُکندَنِ؛
تڏهين ڦَڪِيُون فَرَقُ ڪن، جڏهين اَمرُ ڪريو اُنِ کي.
You- friend, physician, You- ailment’s treatment
Lord! Ye inflict then Ye ward off all this torment
Medicines will only affect, at Your commandment
5
جان ڪي ڪري طبيبُ، دارون هِنَ دردَ جا
هَڻِئو سي حَبيبُ ، اُکوڙِئو اَڌَ ڪري
As and when physician starts treating my pain
My friend’s agitation, ruptures (bandage) in twin
6
پاٻوهي هيڪارَ، مون کان پُڇيو سَڄَڻين؛
اَلَسۡتُ بِرَبِّڪُمۡ، چَيائون جنهن وارَ؛
سَندي سورَ ڪِنارَ، تَنَ تَڏهانڪُون نه لهي.
For once, lavishly enquired of me my friend
‘Am not I your Lord?’ to me was mentioned
My pain sans bounds, stress never lessened
7
پاٻوهِيو پُڇَنِّ، ڪِٿي هَٿُ حَبِيبَ جو؛
نيزي هيٺان نِينهنَ جي، پاسي پاڻُ نه ڪَنِّ؛
عاشِقَ اَجَلَ سامُهان، اوچي ڳاٽ اَچَنِّ؛
ڪُسَڻُ قُربُ جَنِّ، مَرَڻُ تَنِّ مُشاهِدو.
Happily they ask, where friend’s caring hand
Love’s spear pointed, they can’t put it aside
Lovers face death, yet hold high their head
About to be beheaded, dying is union indeed
8
ڪوٺي ڪُهي سُپرِين، ڪوٺي ڪُهڻَ ساڻُ؛
نيزي هيٺان نِينهنَ جي، پاسي ڪر مَ پاڻُ؛
ڄُلُ، وِڃائي ڄاڻُ، عاشِقَ! اَجَلَ سامهُون.
Beloved invites and kills, then endears soon
From the spear of love, do not save y’r skin
Quit wits-n-brain, so confront the extinction
9
ڪوٺڻُ قَريبَـنَ جو، عيـنُ تَڙڻُ آهِ؛
اِيَ اُلٽي ڳالَھڙِي، سِڪَ وَرَندِي ساهِ؛
آسَرَ هَڏِمَ لاهِ، ڇِنَڻُ ڳَنڍَڻُ اُنِ جو.
Invitation from beloved almost like expulsion
Weird conduct yet next minute love’ll return
Hope ye never loosen, his break-up is a union
10
ڪُهَنِّ تان ڪَرَ لَـهَنِ، ڪَرَ لَـهَنِ تان ڪُهَنِّ؛
سيئِي ماءِ! مُهَنِّ، سيئي راحتَ رُوحَ جِي.
Kills me-n-inquires of me, cares yet intent on kill
Himself gives me trouble, himself soothes my soul
11
ڪُهي سو ڪَرَ لهي، ڪوٺي سو ڪُهي
سوئي مُون مُهي، سوئي راحت روح جي
Same as 10 above
(difference in sing. & plural context only)
12
ڪُهي سو ڪَرَ لَـهَي، ڪوٺي سو قَريبُ؛
اِها عادتَ سِکيو، هَر زَمان حبيبُ؛
تِڇي سو طبيبُ، سو ئي راحتَ رُوحَ جِي.
Kills and also inquires, invites closer to him
This habit, beloved has acquired every time
Hit then a healer became, so is soul’s charm
13
رهي اَچجي راتڙِي، تن واڍوڙِينِ وَٽاءَ؛
جن کي سورُ سريرَ ۾، گَھٽَ مَنجھاران گھاءَ؛
لِڪائي لوڪاءَ، پاڻهين ٻَڌنِ پَٽِـيُون.
With those love-wounded, a night one must spend
Who bear bodily pain, within many a wound hold
From public hide, apply band on wound on a side
14
سِرَ جُدا، ڌَڙَ ڌارَ، دوھَ جنين جا ديڳِ ۾؛
سي مَرُ ڪن پَچارَ، حاضر جن جي هَٿ ۾
Head apart, torso torn, body mass in cauldron
May expect wine who ready head in submission
15
ديڳئين دوڳ ڪڙهن ، جت ڪڻهيءَ ڪڻڪو نَه لهي
تِتي طبيبن، چاڪَ چِڪندا ڇڏيا
Cauldron cooks body meat, spoon rings vessel
Even medical professional left wounds sans fill
16
اڄ پڻ دانهو دانھَ، واڍوڙڪيءَ مَنَهين
ويڄ ورائي ٻانھَ، چوري چاڪَ نِهاريا
Today again come cries from the hut of lovesick
Pulse; healer did check, open wound he’d a look
17
اَڄُ پڻ ڪَنجھو ڪَنجَھ، واڍوڙَڪِيءَ مَنَهِينءَ؛
جهُ پڻ پِيـيَنِ سَنجَھ، هُو پِنِيُون هُو پَٽِيـُون.
Today again wail comes from the lovesick’s hut
As dusk hour hit, band-n-herbal balms they put
18
ويچارا واڍوڙَ، سَدا شاڪِرَ تي
تاڻِن مَٿي توڙَ، اوري ڪنِ نَه آسِرو
Lovesick ones, always in pain yet stay content
Till the end exert, in the mid-path will not quit
19
سدا آهي سورَ جي واڍوڙن وائي
جيڪا اَٿن مَنَ ۾ سا سَلِن نَه وائي
اوڙَڪِ اُهيئي ، ڳوليو ڏِسن ڳالهڙي
Love-wounded, always keep talking of pain
What they have in mind, give no exposition
At last they do gain, that very dear ambition
20
سَگَھنِ سُڌِ نه سُورَ جِي، گھايَلَ ڪيئن گھارِينِ؛
پِيَلَ پاسو پَٽَ تان، واڍوڙَ نه وارِينِ؛
پَرِ ۾ پَچَنِ پِرينءَ لَئي، هَئي! هَنجُون هارِينِ؛
سَڄَڻُ جي سارِينِ،سي نہ رُونِ نہ چُونِ ڪي
Healthy unaware of pain, how wound’d spend
Bruised, lying on the floor, can’t turn on side
Burning for beloved, secretly tears they shed
Whom beloved in mind, weep nor say a word
21
سَگَھنِ سُڌِ نه سُورَ جِي، ٿا رُنڪَن رَنجُوري؛
پِيا آهن پَٽَ ۾، مَٿِن مامُوري؛
لڳين لَنؤ، لَطِيفُ چَئي، سَدا جِي سُوري؛
پِرتِ جن پُوري، تن رويو وِهامي راتڙي
Healthy to pain indifferent, others in pain suffer
Lying on the floor, pain is what they must bear
Love has assigned them to perpetual pain forever
Who to love fully adhere, in tears spend night entire
22
سَدا آهي سور جي، رنجورن رُڻِڪَ
ڪنھ جنھِ ڏُکَ ڏسائيا، لٿين ڪينَ جهُڻِڪ
اِنَ ڀَلاريءَ ڀُڻِڪَ، هيڪرَ حُضوري ڪيا
In pain ever, grieved ones in sobs and in wail
Sorrows they suffer, reprimands receive in full
By such sizzling trill, love’s audience they avail
23
آيَلِ! اُنِ نه وِسَهان، هَنجُون جي هارِينِ؛
آڻيو آبُ اَکينِ ۾، ڏيھ کي ڏيکارِينِ؛
سَڄَڻُ جي سارِينِ، سي نڪي روئن نه چون ڪِي.
Mom! I can’t take along who only tears shed
Make eye wet in tears-n-show it to the crowd
Whom love in mind, cry not, utter not a word
24
اگھي اَگھائي، رَنجُ پِريان کي رسيو؛
چَکيَمِ چڱائِي، سورانگھي سُورِيءَ تان.
My illness acknowledged, beloved got perturbed
I tasted this good, when on gibbet I lost my head
25
هُو جي مَنجهان هيجَ، وَهَمَ پِريان جي وَڍِئا
ٻُڪي ڏيئي تَن کي، ڪوهُ ڪَريندا ويڄَ
نَڪا پِڇَ نَه پيڄَ، پَسَڻَ ڌاران پرينءَ جي
Those who gladly got slain in beloved’s thought
Arrange their cure, O doctors! there’s no benefit
Seek no syrup nor tablet, save sweetheart’s sight
26
وَڍي جَنِ وِڌياسِ، وَري ويڄَ ئِي سي ٿِيا؛
تُرتُ ٻَڌائُون پَٽِيُون، روزِ ڪيائُون راسِ؛
هِينئڙا! تنِين پاسِ، گھارِ ته گھايَلُ نه ٿِئين.
Those who cut me, then became my healer
Prompt put bands, wound in a day did cure
Stay by’em dear! Wounds won’t get ye near
27
ويڄن ويٺي ئي، دوستُ پيهي دَرِ آيو
صِحتَ جي سَريرَ ۾ ، ڪَلَ ڪَڙِين پيئي
پيڙَ پري ويئي، اَچَڻَ ساڻُ، عَجيبَ جي
While doctor attended, friend made entry
Bodily health did surge, wounds felt scary
Pain had to flee, at beloved’s health query
28
ڪارائيَان قَريبُ، وَنين ـ ئون ويجهو گهڻو
دارون سَڀِ دردَ کي طَبَعَ جو طبيبُ
ايهي حالِ حَبيبُ، ساهان اوڏو سپرين
Closer than eye-pupil, beloved is so near
My body’s ailments, he is all-pain healer
So my amour, I feel him in my breath air
وائي
ورسئا ويڄ ويچارا، ڀليا ويڄ ويچارا
دل ۾ درد پرين جو، من ۾ مرض پرين جو
اٿيو ويڄا مَ وھو وڃو ڊ رڀَ کڻي
اٿيو ويڄا مَ وھو، کڻو ڊرڀَ تمارا
ٻُڪي ڏيندا ٻاجَھ جي، آيا سُورَ ڌَڻي؛
ٻُڪي ڏيندا ٻاجَھ جي جيء جِيارا َ
Va’ee
Poor physicians puzzled, they got misled
Beloved’s pain in heart, same in my mind
Get up doctors! sit not, hell with y’r tablet
Rise doctors! sit not, take back y’r ointment
A tonic of mercy delivers from pain-treater
Tonic of mercy, I get from soul’s Sustainer
